Црниот Мачор

Едно попладне Лара седејќи во својот стан, пиејќи го својот чај, одлучи да излезе на прошетка во градот. Се облече и излезе. Одејќи по патот отиде на нејзиното омилено место во градот. Тоа беше најубавиот прак, кој беше исполнет со цвекиња, дрвца, неколку клупи и една мала дрвена лулашка. На оваа лулашка седеше секој пат кога ќе дојдеше во паркот. Но овој пат реши да не седнува на лулашката, туку да отиде до крајот на паркот. Одејќи низ паркот здогледа еден црн мачор кој и го пресече патот. Но не се врати три чекори назад, туку тргна по мачорот. Го следеше се додека не и се изгуби од видот. Потоа замина во својот стан. Беше изморена и затоа реши да се одмори во фотељата. Седејќи, размислуваше за тоа: Каде замина мачорот? и Зошто таа го следеше него? Потоа зеде чаша вино. И на крај одлучи да замине на спиење.

Следното утро уште штом се разбуди беше вознемирена. Се уште ја мачеа истите прашања. Па одлучи и ова попладне да оди на прошетка во истиот парк. Замина на работа, но во главата и беше само една работа: Дали повторно ќе го види мачорот таму? Само што на часовникот забележа дека е пладне, излезе и замина право во паркот. И повторно не седна на лулашката, туку шеташе низ паркот. И за нејзина среќа истиот мачор повторно се појави пред нејзините очи. Но овој пат не си дозволи да го изгуби од својот вид. Го следеше повторно, но овој пат успеа да го следи се до крајот. Поточно го следеше се до местото каде што тој застана.

Токму на тоа место имаше едно момче кое беше осамено и немаше никој до себе. Тоа момче го имаше само црниот мачор.

Од тој ден Лара својот парк го замени со домот на црниот мачор.

Јас мислам дека црниот мачор не означува зло, тоа е само мислење на луѓето.

Во секоја чаша алкохол…

И сега сеуште те пронаоѓам во секоја чаша аклохол.

Повторно те гледам тебе на нејзиното дно.

Те наоѓам во секоја капка алкохол.

Со секоја капка се сеќавам на тебе и на сите пијани ноќи.

И сега сеуште те пронаоѓам во секоја чаша аклохол.

Повторно те гледам тебе на нејзиното дно.

Те наоѓам во секоја капка алкохол.

Со секоја капка се сеќавам на тебе и на сите пијани ноќи.

Секоја испиена чаша заедно со некоја песна пуштена во позадина се сеќавам на тебе.

Секој стих како да те опишува тебе, или пак можеби мене, а можеби и нас и тоа што бевме некогаш.

Со секоја чаша алкохол се сеќавам колку многу те сакав.

Со секоја чаша алкохол па ги гледам само твоите очи.

Да како да ме гледаат од дното на испиената чаша.

Со секоја испиена чаша алкохол ја гледам твојата насмевка сегде околу мене, како повторно да ми се смешкаш од далеку, како повторно да ме привлекуваш кон себе.

Со секоја чаша алкохол се потсетувам дека сеуште те сакам бескрајно.

Но со секоја испиена чаша се сеќавам и дека сеуште си мојата најголема болка, која не престанува да боли.

Па со секоја испиена чаша се потсетувам себеси дека сум на дното од чашата поради тебе.

Pray for Australia – wake up from a deep sleep

This injustice has awakened in me a million questions for us humans.
Why do we allow such disasters to occur on our planet Earth? What are the animals and nature to blame for this? What made these poor animals desperate for fear? So what are these people guilty of living in fear of the fires around them?
Don’t we hear those crying voices? Don’t we hear the scared voices of those innocent animals?
Doesn’t it touch us to know that this can happen anywhere and anytime? Is it not clear to us that this is a consequence of our inhumane reasoning? Does nothing of what is happening around us on our planet Earth touch us? Is it not clear to us that we are slowly but surely destroying our Mother, our Home? I know you will say that some things are against human will and are the source of nature itself. But know that God gave us a Home to live in, that home was very different from what it is. With our inhumane actions, with the pollution of our nature, with the destruction of the green surface, with the pollution of water and air our planet must respond. Changes must happen because she can’t stand all that is happen to her. I pray to God that something happens before those wild fires in Australia, that no more innocent souls suffer, that the beautiful nature does not suffer, that our planet been not destroyed. To have the power, and to be able to help somehow with great will, would do that, but I can’t, so I hope at least those who can do their best to defuse those heavy fires.

Create your website at WordPress.com
Get started